uit Grzechynia

-Christus Koning (Świebodzin, voorbij Berlijn)- "Vandaag zullen we aandacht besteden aan het 2e verzoek, waarin je Mij vraagt ​​met de woorden: 'Uw Koninkrijk kome'. Begrijp je wat je verlangt door Mij dit te vragen? Wat verwacht je na de vervulling van dit verzoek? Verlangend naar Mijn Koninkrijk, verlang je naar Mij als Koning. Mijn Koninkrijk is geen land verstoken van lijden, zoals sommigen zich Mijn bestuur voorstellen.  Mijn Koninkrijk is iets veel groters. Mijn Koninkrijk is een realiteit waarin Ik over alles regeer. Mijn Koninkrijk is vervat in de menselijke ziel, maar het omvat ook het oneindige universum. Het is geen land, maar een spirituele realiteit. De omvang van Mijn Koninkrijk hangt niet af van de oppervlakte, maar van de spirituele diepte. Mijn Koninkrijk bereikt in bepaalde zielen zijn volheid en is groter dan dat dat hele hemelse gebieden omvat. Ik regeer niet in gelijke mate in zielen, maar in ieder op een andere manier. Er zijn zielen waarin Ik op zo...

"De eerste woorden zijn al een liefdeshymne, waarmee de ziel Mij verheerlijkt, want ze zegt: 'Vader' ... en ze zegt: 'die in de hemel zijt' ... Door Mij de naam 'Vader'  te geven, geef je Mij dubbele eer. Ten eerste roep je Mij aan met de naam die Ik jullie heb geopenbaard in Mijn Zoon, die erkende dat Ik de Vader van alle dingen ben. Ten tweede roep je Mij aan met de naam van de Vader van de mensheid, en door het woord 'onze' toe te voegen, geef je Mijn machtige Naam een ​​nabij en direct karakter, Mij erkennend als jullie Vader, het wezen dat het dichtst bij je eigen ziel staat. De Israëlieten ontvingen Mijn Naam waarvoor ze bang waren. Jullie, in Mijn Zoon, ontvingen een Naam waarvoor je niet bang hoeft te zijn. In de Naam die Ik jullie heb geopenbaard, is al Mijn liefde vervat die Ik jullie wilde tonen. Door 'Vader' te zeggen, hoef je niet bang te zijn, omdat je je connectie uitdrukt, je affiliatie, je nabij zijn, je vertrouwen, je li...

( Bradi Barth ) Moeder Gods: "Je kent Mijn Hart, Mijn verwelkte Hart, Mijn pijnlijke Hart, verpletterd door de pijn van de geboorte van de nieuwe Kerk. Ja, ik was erbij toen ze werd geboren. Ze werd geboren in Mijn Zoon, maar kan Mijn baarmoeder van Mijn Zoon gescheiden worden? Nee, het behoort voor altijd aan Hem en het is voor altijd geheiligd door Zijn aanwezigheid. Ik leef mee met Mijn Zoon met Mijn hele Lichaam en Mijn hele ziel. Ook zijn Mijn geest en Mijn Hart verenigd met de Goddelijke geest en het Hart van Mijn enige Zoon. Zo wordt alles wat in Hem gebeurt in Mij weerspiegeld als in een spiegel. Al Mijn ledematen behoren Hem toe: en handen, en benen, en baarmoeder, en hart. Alles wat Hij Mij heeft gemaakt is Zijn eigendom en Zijn glorie. Zo heb Ik samen met Mijn pijnlijke Zoon de pijnen van de bevalling doorstaan ​​waarin de nieuwe mens ter wereld kwam, herboren in de vloek van de erfzonde door de oprichting van de heilige Kerk, de vloek van het baren in pijn voor het hel...

-Twee Maria's bij het Graf (Tissot)- Moeder Gods: "Vandaag kom ik om jullie over vreugde te vertellen. Mijn Zoon leeft; Hij is niet gestorven, hoewel Hij werkelijk stierf. Hij leeft. Door tranen heen zie ik Zijn slapende Lichaam. Nog steeds niet reagerend, nog steeds gemarteld, nog steeds levenloos, maar ik weet, en ik wacht, dat Hij die in de Afgrond is afgedaald, zal herleven, om de dood een fatale slag toe te brengen. De stilte die het graf van Mijn Kind omhult is de verwachting van een groot Wonder. De stilte die de Aarde omhult is zo buitengewoon alsof de hele natuur plotseling haar adem heeft ingehouden. Mijn tranen zijn niet opgedroogd en het zwaard dat Mijn ziel doorboorde, steekt er nog steeds in, maar de Hoop die in Mij leeft, prijst God en ademt, in Mijn plaats, met een Lofzang. - Ik, de Moeder van Smarten, ben nog steeds een klaagzang over de tragedie van Mijn Zoon; de Wonden van Zijn Lichaam zullen genezen, maar wat met de Wonden van Zijn Ziel? Kan de grootste afw...

( Bradi Barth ) Moeder Gods: "Vanaf het eerste moment van eenzaamheid dat Mijn Zoon ervoer, was Ik bij Hem in Mijn Hart. Deze eenzaamheid groeide en werd steeds reëler. De apostelen waren niet bereid de Goddelijke Wil te aanvaarden, waarin Jezus zich zou overgeven aan schande en martelaarschap. Hij bleef alleen, volkomen alleen en alleen Mijn Hart verliet Hem geen moment. Kwelling zijn de uren van het wachten op het lijden en de dood die zullen komen, op de kelk die met alle heftigheid zal overstromen, die geen druppel Gerechtigheid zal laten, maar het onschuldige Hart van Jezus zal overweldigen. De dood? Zij is het begin van een nieuw leven; dus ook al komt de natuur in opstand tegen de dood, de geest accepteert het. Lijden? Ja, het is angstaanjagend, omdat de omvang ervan verschrikkelijk zal zijn. Boven dit alles, boven al deze kwellingen van angst, is echter de dood die niet kan worden terugbetaald, de dood van hen die het Bloed van de Verlosser vergoten in zo'n groot li...

Moeder Gods: 'Ik vraag jullie ook om deel te nemen aan de sacramenten van de Kerk, de Heilige Mis, de Heilige Communie en het Sacrament van de Boete. Verheug je over de Genade dat je nog steeds zoveel priesters hebt en zoek hun gaven, door gebruik te maken van hun bediening. Bid voor priesters en vertrouw ze toe aan mijn Onbevlekt Hart. Mijn kinderen, bewaar trouw in jullie gedrag. Laat wat in je hart is hetzelfde zijn als wat op je lippen is. Laat je daden getuigen van de waarheid van je woorden. Ik heb jullie offers nodig! Maar velen onder jullie lezen Mijn woorden als verzoeken gericht aan heiligen of eenzame mensen die veel tijd hebben om zich te wijden aan de dienst van God. Natuurlijk niet.  Ik richt Mijn verzoeken tot alle gelovigen, van kleine kinderen tot ouderen, van alleenstaanden tot grote gezinnen. Ik kies jullie niet uit in waardigen en onwaardigen. Help Mij alsjeblieft voor degenen die Mijn woorden niet horen en in slaap blijven. Als ze geen hulp van jullie krijgen...

De hele tempel is een plek rondom het Tabernakel. De bestaansreden ervan is juist om de Allerheiligste Plaats te omringen en te beveiligen, waar Ik Zelf woon. De andere functies van het gebouw, zoals een plek om samen te komen voor de gelovigen en hun bescherming tegen veranderende weersomstandigheden... Elke tempel moet worden ontworpen, te beginnen met het Tabernakel en het Altaar, als de harten van de tempel. Al het andere is een toevoeging. Het Tabernakel moet op zo'n manier van de gelovigen worden gescheiden dat niemand zonder roeping het presbyterium kan betreden of erdoorheen naar de sacristie kan gaan, alsof het een gewone plek is. De sacristie is een plek van voorbereiding voor de viering van de allerheiligste mysteries, niet om met de gelovigen om te gaan. Personen zonder roeping mogen geen tijd doorbrengen in de sacristie. Er moet een aparte plek zijn voor ontmoetingen met de gelovigen. Het verwijderen van balustrades die de Allerheiligste Plaats beschermen, is als het v...