uit Grzechynia

( Bradi Barth ) Moeder Gods: "Je kent Mijn Hart, Mijn verwelkte Hart, Mijn pijnlijke Hart, verpletterd door de pijn van de geboorte van de nieuwe Kerk. Ja, ik was erbij toen ze werd geboren. Ze werd geboren in Mijn Zoon, maar kan Mijn baarmoeder van Mijn Zoon gescheiden worden? Nee, het behoort voor altijd aan Hem en het is voor altijd geheiligd door Zijn aanwezigheid. Ik leef mee met Mijn Zoon met Mijn hele Lichaam en Mijn hele ziel. Ook zijn Mijn geest en Mijn Hart verenigd met de Goddelijke geest en het Hart van Mijn enige Zoon. Zo wordt alles wat in Hem gebeurt in Mij weerspiegeld als in een spiegel. Al Mijn ledematen behoren Hem toe: en handen, en benen, en baarmoeder, en hart. Alles wat Hij Mij heeft gemaakt is Zijn eigendom en Zijn glorie. Zo heb Ik samen met Mijn pijnlijke Zoon de pijnen van de bevalling doorstaan ​​waarin de nieuwe mens ter wereld kwam, herboren in de vloek van de erfzonde door de oprichting van de heilige Kerk, de vloek van het baren in pijn voor het hel...

-Twee Maria's bij het Graf (Tissot)- Moeder Gods: "Vandaag kom ik om jullie over vreugde te vertellen. Mijn Zoon leeft; Hij is niet gestorven, hoewel Hij werkelijk stierf. Hij leeft. Door tranen heen zie ik Zijn slapende Lichaam. Nog steeds niet reagerend, nog steeds gemarteld, nog steeds levenloos, maar ik weet, en ik wacht, dat Hij die in de Afgrond is afgedaald, zal herleven, om de dood een fatale slag toe te brengen. De stilte die het graf van Mijn Kind omhult is de verwachting van een groot Wonder. De stilte die de Aarde omhult is zo buitengewoon alsof de hele natuur plotseling haar adem heeft ingehouden. Mijn tranen zijn niet opgedroogd en het zwaard dat Mijn ziel doorboorde, steekt er nog steeds in, maar de Hoop die in Mij leeft, prijst God en ademt, in Mijn plaats, met een Lofzang. - Ik, de Moeder van Smarten, ben nog steeds een klaagzang over de tragedie van Mijn Zoon; de Wonden van Zijn Lichaam zullen genezen, maar wat met de Wonden van Zijn Ziel? Kan de grootste afw...